Anastasi Zoe // An Acropolis Baptism

     Είναι το όνομα μας απλά μια λέξη, ο ένας τρόπος να μας καλούν ώστε να ξεχωρίζουμε ανάμεσα στις άλλες οντότητες; Στον ιερό βράχο της Ακρόπολης, ένα στενός οικογενειακός κύκλος, δύο γενιές γονιών και μια νονά έρχονται να βαπτίσουν το παιδί τους. Μια οικογένεια δεμένη, τρυφερή, που δίνει αξία στο μυστήριο της νέας ζωής όχι με στολισμούς περίτεχνους, ή θάλασσα κόσμου να προσμένει στην αυλή, αλλά με τρόπο απλό και ουσιώδη, όπως είναι το δώρο της ζωής, με αίσθημα δυνατό, γεμάτο ευλογία και ελπίδα για το μέλλον της.  Ένα όνομα που μεταφέρει τις ιστορίες του παρελθόντος, τις μοίρες που ενώθηκαν, ένα όνομα που συμπυκνώνεται στην αγκαλιά της μαμάς, όταν εκείνη την σηκώνει ψηλά και τη φωνάζει “κοριτσάκι μου”… Ανάσταση – Ζωή !




     Is receiving our names solely the act of being assigned a signature to go by? Is a name simply a word by which as entities we are distinguished from others? At the church of the sacred rock of the Acropolis a small circle of five gathers. Two generations of parents and a godmother come to baptize their beautiful child. A family so close and tender, valuing the mystery of her new pathway in life, a family not preoccupied with massive decorations and crowds of merry-wishers waiting in the churchyard. As simple and substantial as is the gift of life, with sentiments so powerful, filled with the blessings and the hopes for her future, her name gently carries the stories of ancestry, the destinies that joined… a name that beams on her mother’s lips as tenderly she lifts her in the air and calls her “koritsaki mou” (my girl) …. Anàstasi – Zoè … Resurrection – Life!

our latest news